വധശിക്ഷ സ്വീകാര്യമാണോ?
ഡോ. കെ എന്‍ പണിക്കര്‍
 |
|
ഭരണകൂടങ്ങള്‍ക്കോ, നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥിതിക്കോ, രാഷ്ട്രപതിക്കോ തിരികെ കൊടുക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത ഒന്നാണ് ജീവന്‍. അതിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാന്‍ അവര്‍ക്ക് അധികാരമുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം ഇവിടെ പ്രസക്തമാവുന്നു. ജീവന്‍ കൊടുക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തവര്‍ക്ക് ജീവന്‍ നശിപ്പിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉണ്ടോ എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇല്ല എങ്കില്‍ വധശിക്ഷ എന്നത് സ്വീകാര്യമായ ഒരു നടപടിയല്ല. വധശിക്ഷക്ക് പകരം ആജീവാനന്ത ശിക്ഷ കൊടുക്കാം. അത് 14 വര്‍ഷത്തേക്കുള്ള ഒരു നടപടിക്രമമാവരുത്. ജീവിതാവസാനം വരെ കാരാഗ്രഹത്തില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുക എന്ന ശിക്ഷ. ഒരു പക്ഷെ ഒരു കുറ്റവാളിക്ക് താന്‍ ചെയ്ത കുറ്റത്തെ പുനര്‍വിചിന്തനം ചെയ്യാനും തന്റെ ജീവിതത്തെ തന്നെ പുനപരിശോധിക്കാനും ആ ശിക്ഷ ഉപയുക്തമാവും. തിരിച്ചറിവിന്റെ ബോധം മനസില്‍ ഉറവ പൊട്ടുന്നതിനും അത് സഹായകമാവും. എന്തായാലും സാമൂഹ്യ അവബോധത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ വേണ്ടി വധശിക്ഷ ഉപയോഗിച്ചുകൂട. . |
2001 ഡിസംബര്‍ 13-നാണ് തീവ്രവാദികള്‍ രാഷ്ട്രതലസ്ഥാനമായ ന്യൂഡല്‍ഹിയില്‍ പാര്‍ലമെന്റ് മന്ദിരത്തിന് നേരെ ആക്രമണമഴിച്ചുവിട്ടത്. കടുത്ത സുരക്ഷാ സംവിധാനമുള്ള പാര്‍ലമെന്റ് മന്ദിരം ആക്രമിക്കപ്പെട്ടത് ഏവരിലും ഞെട്ടലുളവാക്കി. ഡല്‍ഹി പോലീസിലെയും പാര്‍ലിമെന്റ് മന്ദിരത്തിലെ സെക്യൂരിറ്റി വിഭാഗത്തിലെയും ജീവനക്കാര്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഒന്‍പതുപേര്‍ തീവ്രവാദി ആക്രമണത്തില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അഞ്ച് തീവ്രവാദികള്‍ സുരക്ഷാസൈനികരുടെ വെടിവെപ്പിലും മരണപ്പെട്ടു. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അന്വേഷണത്തില്‍ മൂന്ന് വ്യക്തികളെയാണ് കുറ്റാരോപണ വിധേയരായി അറസ്റ് ചെയ്തത്. ഡല്‍ഹി സര്‍വ്വകലാശാലയിലെ അധ്യാപകനായ എസ് എ ആര്‍ ഗിലാനിയും ജമ്മു-കാശ്മീരിലെ ബാരാമുള്ള ജില്ലയിലെ അഫ്സല്‍ഗുരുവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുവായ ഷൌക്കത്ത് ഹുസൈന്‍ ഗുരുവുമായിരുന്നു പ്രതികള്‍. പാര്‍ലമെന്റ് സംഭവത്തിന് ശേഷം ഇവര്‍ മൂന്ന് പേരും അറസ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയും അവര്‍ക്കെതിരായി കേസ് നടത്തുകയും ചെയ്തു. ഗിലാനിയെ കേസിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തില്‍ കുറ്റക്കാരനല്ലെന്ന് കണ്ട് വെറുതെ വിട്ടു. ഷൌക്കത്ത് ഹുസൈന്റെ ശിക്ഷ 10 വര്‍ഷത്തെ കഠിന തടവായി പരിമിതപ്പെടുത്തി. അഫ്സല്‍ഗുരുവിനെ വധശിക്ഷക്ക് വിധിക്കുകയും ചെയ്തു.
പാര്‍ലമെന്റ് ആക്രമണത്തിന്റെ തലേദിവസം അഫ്സല്‍ഗുരു ടെലിഫോണ്‍ വഴി നടത്തിയ സംഭാഷണമാണ് പോലീസ് നിര്‍ണായക തെളിവായി കോടതിയില്‍ ഹാജരാക്കിയത്. അത് ബോധ്യപ്പെട്ട കോടതി, ആക്രമണത്തിനായുള്ള ഗൂഡാലോചനയില്‍ അഫ്സല്‍ഗുരു പങ്കാളിയായിരുന്നു എന്ന നിഗമനം കൈക്കൊണ്ടു. അതിന്റെയൊക്കെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അഫ്സല്‍ഗുരു ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്. അങ്ങനെയാണ് അഫ്സല്‍ഗുരു വധശിക്ഷക്ക് വിധേയനാവുന്നത്.
അഫ്സല്‍ഗുരു പാര്‍ലമെന്റ് ആക്രമണത്തില്‍ പങ്കാളിയായിരുന്നുവെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. കേസ് നടത്തിയ രീതികളെ കുറിച്ച് പല അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളും ഉയര്‍ന്ന് വന്നിട്ടുണ്ട്. അഫ്സല്‍ഗുരു കുറ്റക്കാരനാണെങ്കില്‍ തന്നെ എന്ത് ശിക്ഷയാണ് നല്‍കേണ്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. വധശിക്ഷയാണ് അഫ്സല്‍ഗുരുവിന് വിധിച്ചത്. സുപ്രീം കോടതി ശിക്ഷ വിധിച്ചപ്പോള്‍ അഫ്സല്‍ഗുരുവും തുടര്‍ന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയും രാഷ്ട്രപതിക്ക് ദയാഹര്‍ജി സമര്‍പ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ, കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തര മന്ത്രാലയത്തിന്റെ അഭിപ്രായം അഫ്സല്‍ഗുരു ദയ അര്‍ഹിക്കുന്നില്ല വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കണം എന്നായിരുന്നു. രാഷ്ട്രപതി വധശിക്ഷ ശരിവെച്ചു. ഫെബ്രുവരി 9-ാം തിയ്യതി കാലത്ത് വധശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇവിടെ ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം വധശിക്ഷ നമ്മുടെ നിയമത്തില്‍ നിലനിര്‍ത്തേണ്ട, സ്വീകാര്യമാവേണ്ട ഒന്നാണോ എന്നതാണ്. ലോകത്തില്‍ വലിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങള്‍ വധശിക്ഷ സ്വീകാര്യമല്ല അത് മനുഷ്യത്വത്തിനും മാനവീകതയ്ക്കും എതിരാണ് എന്ന അഭിപ്രായക്കാരാണ്. ഞാനും ആ പക്ഷക്കാരനാണ്. മനുഷ്യാവകാശങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അവകാശം ജീവിക്കുവാനുള്ള അവകാശമാണ്. അതുകൊണ്ട് കുറ്റംചെയ്തു എന്നത് കൊണ്ട് മനുഷ്യന്റെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം നിഷേധിച്ചുകൂട.
ഭരണകൂടങ്ങള്‍ക്കോ, നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥിതിക്കോ, രാഷ്ട്രപതിക്കോ തിരികെ കൊടുക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത ഒന്നാണ് ജീവന്‍. അതിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാന്‍ അവര്‍ക്ക് അധികാരമുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം ഇവിടെ പ്രസക്തമാവുന്നു. ജീവന്‍ കൊടുക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തവര്‍ക്ക് ജീവന്‍ നശിപ്പിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉണ്ടോ എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇല്ല എങ്കില്‍ വധശിക്ഷ എന്നത് സ്വീകാര്യമായ ഒരു നടപടിയല്ല. വധശിക്ഷക്ക് പകരം ആജീവാനന്ത ശിക്ഷ കൊടുക്കാം. അത് 14 വര്‍ഷത്തേക്കുള്ള ഒരു നടപടിക്രമമാവരുത്. ജീവിതാവസാനം വരെ കാരാഗ്രഹത്തില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുക എന്ന ശിക്ഷ. ഒരു പക്ഷെ ഒരു കുറ്റവാളിക്ക് താന്‍ ചെയ്ത കുറ്റത്തെ പുനര്‍വിചിന്തനം ചെയ്യാനും തന്റെ ജീവിതത്തെ തന്നെ പുനപരിശോധിക്കാനും ആ ശിക്ഷ ഉപയുക്തമാവും. തിരിച്ചറിവിന്റെ ബോധം മനസില്‍ ഉറവ പൊട്ടുന്നതിനും അത് സഹായകമാവും. എന്തായാലും സാമൂഹ്യ അവബോധത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ വേണ്ടി വധശിക്ഷ ഉപയോഗിച്ചുകൂട.
അഫ്സല്‍ഗുരുവിന്റെ കാര്യത്തില്‍ വധശിക്ഷക്ക് വിധേയനാകാന്‍ പോകുന്ന ഒരു വ്യക്തിക്ക് അനുവദിച്ചിട്ടുള്ള ഔദാര്യങ്ങള്‍ പോലും സിദ്ധിച്ചില്ല എന്നത് പ്രതിഷേധാര്‍ഹമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടുകാരെ വിവരം അറിയിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അന്ത്യകര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്യാനുള്ള അനുവാദവും നല്‍കിയില്ല. ഭീകരതയുടെ മുദ്രകുത്തിയാല്‍ നടപ്പിലുള്ള രീതികള്‍ പോലും പാലിക്കേണ്ടതില്ല എന്നാണോ ഭരണകൂടത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്?
അഫ്സല്‍ഗുരുവിന്റെ വധം ഹിന്ദു വര്‍ഗീയവാദികള്‍ ആഘോഷിക്കാനുള്ള അവസരമാക്കി. മധുരപലഹാര വിതരണം ചെയ്തു. മരണസമയത്ത് അഫ്സല്‍ഗുരു സന്തോഷവാനായിരുന്നു എന്ന് സര്‍ക്കാരിന്റെ പ്രസ്താവനയില്‍ കാണുന്നു. അത് ശരിയാണെങ്കില്‍ അഫ്സല്‍ഗുരുവിന്റെ ജീവിതം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. അത് ഇനിയും ഇന്ത്യന്‍ ഭരണകൂടത്തെ അലോസരപ്പെടുത്തിയേക്കും.
Comments
RSS feed for comments to this post